Ufność dziecka

Gdy byłam mała, z radością modliłam się do Boga. Nie zastanawiałam się wtedy czy to, co robię ma sens. Nie martwiłam się także tym, że nie wiem dokładnie kim jest Bóg, do którego się modlę. Po prostu ufałam... Ufałam "Bozi", że z uśmiechem mnie wysłuchuje. I myślę, że takiej dziecięcej postawy często brakuje w naszym życiu. Czasami trzeba stanąć przed Panem w prostocie towarzyszącej "małym istotom".